Wodan

Jeden z najważniejszych bogów dawnych Germanów, utożsamiany z nordyckim Odynem. Łączono go z wojną, wiedzą, magią, poezją, władzą i światem zmarłych. W późniejszych podaniach jego cechy przenikały do postaci tajemniczego jeźdźca, wędrowca lub przywódcy Dzikiego Gonu.

Donar

Germański bóg burzy, piorunów i siły, odpowiadający nordyckiemu Thorowi. Chronił ludzi i ich gospodarstwa przed chaosem oraz niszczycielskimi mocami. Pamięć o nim przetrwała między innymi w niemieckiej nazwie czwartku — Donnerstag.

Frau Holle

Tajemnicza kobieca postać niemieckiego folkloru, wiązana ze śniegiem, przędzeniem, pracą domową, urodzajem i losem kobiet. Nagradzała pracowitych, a karała leniwych. Badacze widzieli w niej echo starszej bogini lub opiekunki żeńskich zajęć, choć w baśniach występuje już jako nadprzyrodzona gospodyni.

Teufel

Teufel, czyli diabeł, był przede wszystkim chrześcijańskim przeciwnikiem Boga, kusicielem i sprawcą moralnego upadku. W protestanckiej kulturze XIX-wiecznych Prus jego obecność utrwalały Biblia, katechizm, kazania i wychowanie religijne. W ludowych podaniach pojawiał się również jako czarny pies, kozioł, myśliwy albo elegancki nieznajomy oferujący bogactwo lub pomoc w zamian za duszę.

Mógł budować mosty i młyny, przenosić wielkie kamienie, pilnować skarbów oraz pojawiać się na rozstajach, w lasach, ruinach i miejscach uznawanych za przeklęte. Bywał groźny, lecz w opowieściach ludowych człowiek często zwyciężał go sprytem.

Aufhocker

Złowroga istota czyhająca nocą na samotnych wędrowców przy drogach, mostach, cmentarzach i rozstajach. Wskakiwała człowiekowi na plecy, a z każdym krokiem stawała się coraz cięższa, odbierając mu siły i uniemożliwiając ucieczkę. Mogła przybierać postać czarnego psa, karła, zmarłego człowieka albo nieznanego zwierzęcia.

Werwolf

Wilkołak - człowiek przemieniający się nocą w wilka albo istotę łączącą cechy człowieka i dzikiego zwierzęcia. Przemiana mogła być skutkiem klątwy, czarów, ciężkiego grzechu lub użycia zaczarowanego pasa. Wilkołak napadał na ludzi i zwierzęta, a po odzyskaniu ludzkiej postaci często nie pamiętał swoich nocnych czynów. Motyw wilkołaka występuje w wielu kulturach.

Nachzehrer

Zmarły, który nie musiał opuszczać grobu, aby szkodzić żyjącym. Według podań pożerał własny całun lub ciało, a wraz z nim odbierał siły krewnym, sprowadzał choroby i kolejne zgony. Wyobrażenie to przypomina słowiańskie wierzenia o upiorach i wąpierzach, lecz miało własne cechy charakterystyczne dla niemieckiego folkloru.

Wechselbalg

Podmieniec - obca istota pozostawiona w kołysce zamiast ludzkiego dziecka porwanego przez demony, karły lub złe duchy. Nienaturalny wygląd, chorobę albo nietypowe zachowanie dziecka tłumaczono dawniej właśnie taką zamianą. Podobne opowieści występowały także w kulturze słowiańskiej jako wierzenia o odmieńcach.

Roggenmuhme

„Żytnia matka” lub „żytnia ciotka” ukrywająca się wśród wysokiego zboża. Straszyła dzieci wchodzące samotnie na pola, mogła je porwać albo udusić. Postać pełniła funkcję przestrogi, ale przypominała też słowiańską Południcę i inne kobiece duchy pól.

Kobold

Duch domu, gospodarstwa albo kopalni. Mógł pomagać w pracy i ostrzegać przed niebezpieczeństwem, ale źle traktowany stawał się złośliwy.

Wassermann

Wodny duch zamieszkujący stawy, rzeki, młynówki i głębokie rozlewiska. Mógł wyglądać jak mokry, zielonkawy mężczyzna albo elegancki nieznajomy, którego zdradzała wilgoć sącząca się z ubrania. Wabił ludzi do wody, porywał nieostrożnych i pilnował swojego podwodnego świata. Jego bliskim słowiańskim odpowiednikiem był wodnik.

Biała Dama

Zjawa kobiety związanej z pałacem, zamkiem albo nieszczęśliwą historią rodzinną. Często pojawiała się jako strażniczka miejsca lub zapowiedź śmierci.

Wilde Jagd

Dziki Gon, Dziki Łów. Widmowy orszak pędzący nocą przez las albo po niebie. Towarzyszyły mu konie, psy, trąby i krzyki. Spotkanie z nim zapowiadało nieszczęście.

Alp

Demon odpowiedzialny za koszmary, paraliż senny i uczucie ciężaru na piersi. Jego słowiańskimi odpowiednikami były zmora i mara. Niemieckie słowo Alptraum, oznaczające koszmar, zachowuje pamięć o tej istocie.

Irrlicht

Błędne ogniki. Tajemnicze światła widywane nad bagnami i podmokłymi łąkami. Miały zwodzić podróżnych, prowadzić do skarbów albo wskazywać miejsca związane z duszami zmarłych.

Rübezahl

Potężny duch Karkonoszy, znany po polsku jako Liczyrzepa, a później także jako Karkonosz. Władał pogodą, mgłą i górskimi żywiołami, pomagał ludziom uczciwym, lecz karał chciwych i szyderców. Choć nie był postacią miejscową dla Boguszyc, należał do najważniejszych legend dawnego niemieckojęzycznego Śląska.